Zigmund Frojd – Qytetërimi dhe pakënaqësitë e tij (PDF)

Përshkrimi

Zigmund Frojd – Qytetërimi dhe pakënaqësitë e tij+ në (PDF) – 250 faqe.

Përktheu Arben Çokaj
Konsulent profesional & Editor: Dr. Dashamir Çokaj

Përmbledhje nga AI:

Është shumë mirë që po zhyteni në “Qytetërimi dhe Pakënaqësitë e tij” (1930). Është padyshim vepra më me ndikim e Sigmund Freud jashtë psikologjisë klinike, duke u larguar nga “divani” dhe duke parë “botën”.

Në thelbin e tij, libri eksploron një paradoks tragjik: Pikërisht gjërat që krijuam për të na mbrojtur dhe për të na bërë të lumtur (qytetërimi) janë burimet kryesore të mjerimit tonë.

Argumenti Thelbësor: “Kompromisi i Madh”
Frojdi argumenton se qeniet njerëzore drejtohen nga dy instinkte kryesore:

Erosi (Instinkti i Jetës): Shtytja për seks, lidhje dhe krijim.
Thanatosi (Instinkti i Vdekjes): Shtytja drejt agresionit, shkatërrimit dhe vetë-asgjësimit.

Konflikti:
Qytetërimi kërkon rend, punë dhe komunitet. Për ta arritur këtë, na detyron të shtypim instinktet tona natyrore – veçanërisht shtytjet tona agresive dhe seksuale. Ne shkëmbejmë një pjesë të lumturisë sonë (“parimi i kënaqësisë”) për një pjesë të sigurisë.

Koncepte Kyçe për t’u Njohur

1. “Ndjenja Oqeanike”
Libri fillon me një kritikë të fesë. Frojdi diskuton përshkrimin e një miku për një “ndjenjë oqeanike” – një ndjenjë uniteti me universin. Frojdi e hedh poshtë këtë si një dëshirë nostalgjike për gjendjen pa ego të foshnjërisë, duke argumentuar se feja është një “mashtrim masiv”, që funksionon si një mekanizëm përballimi për vështirësitë e jetës.

2. Super-Egoja dhe Faji
Si na mban qytetërimi në vijë? Frojdi sugjeron se instalon një “garnizon” në mendjet tona: Super-Egon.
Kur ndihemi agresivë, nuk mund të veprojmë gjithmonë sipas tij për shkak të ligjeve.
Ky agresion nuk zhduket; ai kthehet nga brenda.
Super-Egoja e përdor atë energji të ridrejtuar për të ndëshkuar Egon, duke rezultuar në faj.

Përfundimi i Frojdit: Sa më i “civilizuar” të jetë një person, aq më shumë faj ndien dhe aq më i mjerë bëhet.

3. Lufta me “Duaje të afërmin tënd”
Frojdi e tall shumë urdhërimin “duaje të afërmin tënd si veten“. Ai argumenton se kjo është psikologjikisht e pamundur dhe madje e rrezikshme sepse:
Dashuria ime është një gjë e vlefshme, që nuk duhet ta jap rastësisht.

Fqinji im ka më shumë gjasa të më shfrytëzojë ose të më lëndojë sesa të më dojë mbrapsht.
Përpjekja për të jetuar sipas një standardi kaq të pamundur vetëm sa rrit ndjenjën tonë të dështimit dhe pakënaqësisë.

Pse ka ende rëndësi sot?
Toni i Frojdit në këtë libër është i famshëm për pesimizmin e tij. Ai sugjeron që pakënaqësia është një tipar i përhershëm i jetës njerëzore. Për sa kohë që jetojmë në grupe, do të jemi të frustruar.

Në një kontekst modern, kjo përdoret shpesh për të shpjeguar:
Djegia e tepërt: Presioni për të qenë produktiv kundrejt dëshirave tona natyrore.
Tensioni i mediave sociale: Kontrolli i vazhdueshëm i sjelljes dhe “kultura e zemërimit”, që rezulton (agresioni i drejtuar nga jashtë).
Lufta: “Vlimi” i pashmangshëm i agresionit të shtypur njerëzor.
“Liria e individit nuk është dhuratë e qytetërimit. Ishte më e madhja para se të kishte ndonjë qytetërim.” — Sigmund Freud

A do të dëshironit që unë të përmbledhja se si pikëpamja e Freudit mbi “Thanatos” (impulsi i vdekjes) ndryshoi mënyrën se si historianët i shohin shkaqet e Luftës së Parë dhe të Dytë Botërore?

Formati i librit 160×235 mm. Libri në A5 ka 300 faqe.