Përshkrimi
Zigmund Frojd – Teoria e seksualitetit dhe Psikoanaliza, 196 faqe.
Libri është botuar, përfshihet te Vepra e plotë e Frojdit në shqip, vëllimi II.
Përktheu Arben Çokaj
Konsulent profesional & Editor: Dr. Dashamir Çokaj
( Përkthimi më i mirë dhe më i plotë i veprës së Frojdit në shqip )
Formati i librit 160×235 mm. Libri në A5 ka 250 faqe.
Teoria e seksualitetit dhe Psikoanaliza është pjesa e fillimit me Teorinë e seksualitetit dhe vazhdon me teori profesionale në lidhje me mbi Psikoanalizën e Zigmund Frojd.
Libri ka 196 faqe dhe është marrë nga Vepra e Plotë e Frojdit, vëllimi II me 1440 faqe në shqip,
janë përkthyer gjithsej mbi 3000 faqe nga Vepra e Plotë e Frojdit në anglisht, që ka 5 102 faqe.
Libri IX
TEORIA E SEKSUALITETIT dhe PSIKOANALIZA
PËRMBAJTJA
| Libri IX – Teoria e Seksualitetit dhe Psikoanaliza | ||
| I. | Tri ese mbi teorinë e seksualitetit | 5 |
| … | Devijimet në lidhje me objektin seksual | 12 |
| … | Personat e papjekur seksualisht | 25 |
| … | Devijimet në lidhje me qëllimin seksual | 26 |
| … | Zgjerimet anatomike | 27 |
| … | Fiksimet e qëllimeve seksuale | 33 |
| … | Perversionet në përgjithësi | 37 |
| … | Instinkti seksual te neurotikët | 40 |
| … | Instinktet komponente dhe zonat erogjene | 44 |
| … | Arsyet për epërsi të seksualitetit pervers | 46 |
| II. | Seksualiteti infantil | 49 |
| … | Periudha e latencës seksuale në fëmijëri | 52 |
| … | Manifestimet e seksualitetit infantil | 56 |
| … | Manifestimet seksuale masturbuese | 61 |
| … | Kërkimet seksuale të fëmijërisë | 69 |
| … | Fazat e zhvillimit të organizimit seksual | 72 |
| III. | Transformimet e pubertetit | 82 |
| … | Parësia e zonave gjenitale | 83 |
| … | Problemi i eksitimit seksual | 87 |
| … | Teoria e libidos | 92 |
| … | Diferencimi mes burrave dhe grave | 94 |
| … | Gjetja e një objekti | 96 |
| … | Përmbledhje | 106 |
| … | Mbi Psikoanalizën | 118 |
| … | Psikoanaliza | 125 |
| … | Lënda e psikoanalizës | 126 |
| … | Historia e jashtme e psikoanalizës | 130 |
| … | Një skicë e psikoanalizës | 133 |
| Kapitulli I. | Aparati psikik | 134 |
| Kapitulli II. | Teoria e instinkteve | 137 |
| Kapitulli III. | Zhvillimi i funksionit seksual | 141 |
| Kapitulli IV. | Cilësitë psikike | 146 |
| Kapitulli V. | Interpretimi i ëndrrave si ilustrim | 154 |
| Pjesa II. Kap. VI. | Teknika e psikoanalizës | 161 |
| Kapitulli VII. | Një shembull i punës psikoanalitike | 172 |
| Pjesa II. Kap. VIII. | Aparati psikik dhe bota e jashtme | 184 |
| Kapitulli IX. | Bota e brendshme | 194 |
Përmbledhje na AI:
Teoria e seksualitetit dhe psikoanaliza e Zigmund Frojdit e ripërcakton seksualitetin si një shtytje e gjerë dhe themelore për kënaqësi, që buron në foshnjëri dhe jo si një instinkt thjesht riprodhues.
Konceptet Themelore të Seksualitetit Frojdian
• Libido e zgjeruar: Frojdi argumentoi në Tre Esetë e tij mbi Teorinë e Seksualitetit se seksualiteti përfshin çdo aktivitet të investuar me një ngarkesë erotike ose libido, që shtrihet shumë përtej akteve gjenitale të të rriturve.
• Perversiteti Polimorf: Foshnjat lindin me aftësinë për të përftuar kënaqësi seksuale nga çdo pjesë e trupit ose objekt i jashtëm, duke i bërë ato “perverse polimorfe“, përpara se socializimi t’i kanalizojë këto shtytje.
• Fazat Psikoseksuale: Zhvillimi përparon përmes fazave të dallueshme të përqendruara në zona specifike erogjene:
• Faza Orale (0–1 vjeç): Përqendrohet në gojë; kënaqësia rrjedh nga thithja e gjirit dhe ushqyerja.
• Faza Anale (1–3 vjeç): Përqendrohet në kontrollin e zorrëve dhe fshikëzës, duke futur konflikte të hershme mbi autonominë dhe vetëkontrollin.
• Faza falike (3–6 vjeç): Përqendrohet në organet gjenitale, duke shfaqur kompleksin e Edipit dhe ankthin e kastrimit.
• Faza e Latencës (7–13 vjeç): Energjia seksuale shtypet ose sublimohet në aftësi sociale, hobi dhe të nxënit.
• Faza Gjenitale (nga puberteti e tutje): Riaktivizimi i libidos së drejtuar drejt partneriteteve të pjekura seksuale dhe emocionale.
Struktura e Psikikës
• Id-i: Duke vepruar thjesht në pavetëdije, idi drejtohet nga parimi drejt kënaqësisë, për të kërkuar kënaqësi të menjëhershme të impulseve primitive.
• Ego-ja ose Uni: Duke u zhvilluar jashtë kontaktit me realitetin, ego-ja përdor parimin e realitetit, për të ndërmjetësuar midis kërkesave të idit dhe kufizimeve të jashtme, duke vendosur mekanizma mbrojtës për të menaxhuar ankthin.
• Superego-ja ose Mbiuni: Duke vepruar si ndërgjegje morale, superego-ja përvetëson rregullat shoqërore dhe normat prindërore, shpesh duke prodhuar faj, kur impulset bien ndesh me standardet shoqërore.
Nëse dëshironi, mund të zhytem më thellë në mekanizmat mbrojtës ose t’ua shpjegoj kompleksin e Edipit në më shumë detaje.
Për më shumë, lexoni shkrimin tim rreth librit në fjalë:
Mori temash me mjaft interes, 3 libra që na përmbushin me dije, nga Zigmund Frojd











Rishikime
Nuk ka rishikime ende.